Ana içeriğe atla

Mahalle baskısı (Kıldan tüyden meseleler...)

Dostum,

Son zamanlarda o kadar baskı altındaydım ki sorma gitsin. Vakti zamanında başörtülüler bile benim kadar baskı görmemişlerdir!

Olmadığında kendimi çıplak hissettiğim sakalımdan bahsediyorum. Sakalıma olan bu takıntıyı anlamakta da gerçekten zorluk çekiyorum. Öyle bir mahalle baskısı vardı ki üzerimde artık kusacağım. Uzunca bir süredir "Ne zaman keseceksin?" sorusunun bir sürü türevi ile karşılaşıyordum. İşi şakaya vurup "Dur! Seni de listeye yazıyorum." diyordum. Geçen gün birine "Seninle dokuz yüz bilmem kaç oldu" dedim. Ciddiye aldı! Şaşkınlığı çok enteresandı.

Üniversite zamanında da uzun saçlarım sürekli tartışma konusu olurdu. Yakın bir dönemde -doğru düzgün kullanma şansı bulamadığım- motosiklet merakım eleştiri konusu olmuştu. Bir zaman önce müziğe merak salmış -nedense hiç beceremedim- bu nedenle sağ elimin tırnaklarını biraz uzatmıştım. Yine tahmin edersin ne olduğunu. Ne kötü şey şu mahalle baskısı...

Velhasıl bu hafta sakalımla vedalaştım ve çıplak gibiyim... Kızlar ne hissettiğinizi çok net anlıyorum.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanı eğip, bükmek

Zaman, fiziki boyutların sanal olan dördüncüsü, elle tutulamayan. Zaman, içinde olayların ardı ardına gerçekleştiği boyut… Bilim adamlarına göre, aynen ışığın bükülebilmesi gibi zaman da eğrilip, bükülebilir ve eğer doğru koşullar gerçekleşirse yani yeterli hız yakalanırsa önce geleceğe ve daha sonra da geçmişe sıçramak mümkün olabilir. Bunu zaman yolculuğu gibi basit kavramlarla karıştırmayın. Bu şu “an” ın da içinde olduğu bir kavram. Öyleyse ne demek bu? Bu soruya cevap verebileceğimi pek sanmıyorum, haddime de değil zaten. Ama bu soru etrafında dolaşıldığında dahi çok farklı yerlere çıkan kapılar bulabiliyor insan. Çok sevdiğim bir çizgi dizide bir keşiş (“Avatar”) hava, su, toprak ve ateşi bükebiliyordu. Tüm dünyayı kurtaracak kişi olan keşişin bile zaman üzerinde böyle bir gücü yoktu. Sonra “Matrix” ve “Neo” var. Ancak o da olaylara hükmeder gibiydi, zamana değil ya da ben öyle algılamıştım. “Aslında bir kaşık yoktu!” ve “Kırmızılı kadın da bir ajandı.” değil mi? Ya “Hiro” iç

Duruş

Geçen hafta başından beri etrafımdaki insanlar beni şaşırtmaya devam ediyor. Sadece etrafımdakilerde değil güvendiğim insanlardan da akıl almaz sözler duyuyorum. İsrail denen terörist devletin son yaptıklarından sonra insanlar haklı olarak tepki verdiler. Tepki verdiler vermesine ama hep sonuna bir “ama” iliştirerek ya da akıl almaz öneriler ortaya atarak. Biri, “Bu yapılan akıl almaz, terörist devletten izin almak gerekirdi. Ben benim yardım kuruluşum böyle bir taleple geldiğinde hep aynı şeyi salık veriyorum.” diyiverdi.(Burada “Söz gümüşse sükût altındır.” Deyişi geliyor aklıma. Söylenme amacı iyi dahi olsa sonuçları berbat bence.) Bir başkası, “Hadi topyekûn savaşalım, intikamımızı alalım.” diye savaş çığlıkları atıyordu. Bu ikisi de aklına ve mantığına, zekâsına güvendiğim insanlardı. Bu konuda artık ikisine de olan saygımı yitirmiş bulunuyorum. Ülkemin başbakanıysa ondan bu sefer beklediğim şeyleri yapıyor. (Her zaman ki gibi yapmaması gerektiğini düşündüğüm bir ton şey de yapıy