Ana içeriğe atla

Fısıltı

Gürültüler içinde yorgunum
Sessizlik arıyorum kendime
Dinginlikte duymaya çalışıyorum
Bir fısıltı kulaklarımda

Senin adın mı o şarkıdaki
Yoksa sesin mi beni çağıran
Sessiz bir yere ihtiyacım var
Bir fısıltı kulaklarımda

Kendimi dinlemeliyim biraz
İç sesimi de duymalıyım
Seni çağıran biri var içimde
Bir fısıltı kulaklarımda

Çığlık çığlığa bağırıyor adını
Sessiz sedasız karanlıklara
Senin şarkını mırıldanıyor
Bir fısıltı kulaklarımda

Haykırıyor sessizce gecelere
Çığlıklar atıyor karabasanlara
Seni çağırıyor gecelerime
Bir fısıltı kulaklarımda

Gündüzleri de uyuyor olmalıyım
Hep bir ses kafamın içinde
Ne yöne dönsem orada işte diyen
Bir fısıltı kulaklarımda

Yorumlar

  1. asıl olan bunca grültü patırtı içinde fısıltıya uyumaktır...
    Belki bir daha uyanmamk üzere..
    Gece ve gündüzün karşıtığı zamanlarda bir fısıltı zihnimde ..
    olmadığını gördüğüm anda
    anlıyorum diğerleri gibi hayalsin sende ..

    YanıtlayınSil

Yorum Gönderme

Fikriniz varsa buradan buyurun...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanı eğip, bükmek

Zaman, fiziki boyutların sanal olan dördüncüsü, elle tutulamayan. Zaman, içinde olayların ardı ardına gerçekleştiği boyut… Bilim adamlarına göre, aynen ışığın bükülebilmesi gibi zaman da eğrilip, bükülebilir ve eğer doğru koşullar gerçekleşirse yani yeterli hız yakalanırsa önce geleceğe ve daha sonra da geçmişe sıçramak mümkün olabilir. Bunu zaman yolculuğu gibi basit kavramlarla karıştırmayın. Bu şu “an” ın da içinde olduğu bir kavram. Öyleyse ne demek bu? Bu soruya cevap verebileceğimi pek sanmıyorum, haddime de değil zaten. Ama bu soru etrafında dolaşıldığında dahi çok farklı yerlere çıkan kapılar bulabiliyor insan. Çok sevdiğim bir çizgi dizide bir keşiş (“Avatar”) hava, su, toprak ve ateşi bükebiliyordu. Tüm dünyayı kurtaracak kişi olan keşişin bile zaman üzerinde böyle bir gücü yoktu. Sonra “Matrix” ve “Neo” var. Ancak o da olaylara hükmeder gibiydi, zamana değil ya da ben öyle algılamıştım. “Aslında bir kaşık yoktu!” ve “Kırmızılı kadın da bir ajandı.” değil mi? Ya “Hiro” iç

Duruş

Geçen hafta başından beri etrafımdaki insanlar beni şaşırtmaya devam ediyor. Sadece etrafımdakilerde değil güvendiğim insanlardan da akıl almaz sözler duyuyorum. İsrail denen terörist devletin son yaptıklarından sonra insanlar haklı olarak tepki verdiler. Tepki verdiler vermesine ama hep sonuna bir “ama” iliştirerek ya da akıl almaz öneriler ortaya atarak. Biri, “Bu yapılan akıl almaz, terörist devletten izin almak gerekirdi. Ben benim yardım kuruluşum böyle bir taleple geldiğinde hep aynı şeyi salık veriyorum.” diyiverdi.(Burada “Söz gümüşse sükût altındır.” Deyişi geliyor aklıma. Söylenme amacı iyi dahi olsa sonuçları berbat bence.) Bir başkası, “Hadi topyekûn savaşalım, intikamımızı alalım.” diye savaş çığlıkları atıyordu. Bu ikisi de aklına ve mantığına, zekâsına güvendiğim insanlardı. Bu konuda artık ikisine de olan saygımı yitirmiş bulunuyorum. Ülkemin başbakanıysa ondan bu sefer beklediğim şeyleri yapıyor. (Her zaman ki gibi yapmaması gerektiğini düşündüğüm bir ton şey de yapıy