Ana içeriğe atla

Diyorum ki

Diyorum ki; dayı şu safı sıklaştırsak
Dayı utanmasa oflama sesini imama duyuracak
Sonra amerika-sı var
Karşısında kardeşin var
Ölüm var
Geri kalıp mahcup olmak var
Gel de anlat

Diyorum ki; birader, adam güzel bir şey anlatıyor
İyi de diyor eleman, bunun yeri mi, zamanı mı şimdi
E diyorum kurtuluş, hak, hukuk, mücadele var
Utanmasa bana mı sordular diyecek cahil
Sonra fitne var, küfür, küfran var
Bunların dini de imanı da bir; ab-si var, rus-u var, çin-i var
Gel de anlat

Diyorum ki; dayı buyur öne geç
Geç de birlik olalım, birlikte duralım kıyama
Kibarlıktan olsa gerek kırılacak, susacak
İmam diyorum izinde de cemaat nerede
Onlar da izinde imam ile
Sonra zulüm var, ezilen Müslümanlar var, ezen zalim var
Gel de anlat

Diyorum ki; adama annen zor durumda
Dünya barışı diyor adam hoşgörüden geçiyor
Baban diyorum kadına ne kadar çok seviyor seni aslında
Ülkede huzur yok diyor kadın kestiler tüm ağaçları
Neyi ne kadar anlatabilirsen buyur gel
Anlatabilirsen
Gel de sen anlat...

Yorumlar

  1. Diyorum ki, daima uzağa bakanlar burunlarının ucunu göremezler.

    YanıtlaSil
  2. Dıyeceyım oki kendımıze bakalım kendımıze cekı düzen verelımanlatmakla olmuyor cunku.rahat bırakalım yakınımızdakılerı

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Fikriniz varsa buradan buyurun...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanı eğip, bükmek

Zaman, fiziki boyutların sanal olan dördüncüsü, elle tutulamayan.
Zaman, içinde olayların ardı ardına gerçekleştiği boyut…
Bilim adamlarına göre, aynen ışığın bükülebilmesi gibi zaman da eğrilip, bükülebilir ve eğer doğru koşullar gerçekleşirse yani yeterli hız yakalanırsa önce geleceğe ve daha sonra da geçmişe sıçramak mümkün olabilir. Bunu zaman yolculuğu gibi basit kavramlarla karıştırmayın. Bu şu “an” ın da içinde olduğu bir kavram. Öyleyse ne demek bu?
Bu soruya cevap verebileceğimi pek sanmıyorum, haddime de değil zaten. Ama bu soru etrafında dolaşıldığında dahi çok farklı yerlere çıkan kapılar bulabiliyor insan.
Çok sevdiğim bir çizgi dizide bir keşiş (“Avatar”) hava, su, toprak ve ateşi bükebiliyordu. Tüm dünyayı kurtaracak kişi olan keşişin bile zaman üzerinde böyle bir gücü yoktu. Sonra “Matrix” ve “Neo” var. Ancak o da olaylara hükmeder gibiydi, zamana değil ya da ben öyle algılamıştım. “Aslında bir kaşık yoktu!” ve “Kırmızılı kadın da bir ajandı.” değil mi? Ya “Hiro” için ne…

Geliyor yaklaşmakta olan

Şimdi gece gece bu da nereden çıktı yazısı bu, baştan söyleyeyim. Pastör görünümlü ajanımız ülkesine dönmüş. Ekonomik kriz merhale merhale ilerliyor. Ama inanın ben bunlarla pek fazla ilgilenmiyorum.

Geçtiğimiz günlerde Fatih Altaylı bir yazısında günümüz Türkiye'sindeki problemleri sıralamış en sonundasa bunlardan değil de insanlığımızı kaybetmekten çekindiğine dair bir görüşle bitirmişti. Çok uzun bir vakittir ben de böyle hissediyorum.

Bir süredir internette "Adam sende! Oku diyorsun da insanlarda okuyacak mecal mi bıraktınız?" tarzında görüşlere rastlıyorum. Oysa Yunus Emre, Mevlana okumadan ya da Aşık Veysel dinlemeden neyin geldiğini, yaklaşmakta olanın ne olduğunu ve buna nasıl hazırlanman gerektiğini nereden bileceksin ki! İnsanların ne vakti, ne enerjisi ne de parası varmış okumak için!

Oku derken neyin kastedildiğini bile anlayamaz hale geldik. Yapı söküm yapmadan, cümlenin ya da kelimenin kökenine inmeden okuyup geçmişsin ne olacak ki? "Korka durun ölümde…