Ana içeriğe atla

"Manidar" Gün

Dostum,

Herşey yaklaşık 9 sene önce bir gün başladı. Eski iş yerimde çay bardağım elimde masama geçerken bir soru geldi; "Ooo bu saatte mi işe geliniyor?" Sabaha kadar müşteride çalışmış bana sorulacak soru değildi! "Yok, bu saatte çıkılıyor!" diyerek çıkmıştım. Bu diyalogtan çok kısa bir süre sonra, 17 Ocak'ta, Nebula doğdu (Benim için.) Zamanlama çok manidardı. 9 senedir de hâlâ manidar.

5 sene önce çok bunaldığım bir dönemde, yüksek lisansı dondurarak, askere gitmeye karar verdim. O da tesadüf bu ya manidar bir şekilde 5 sene önce bugün bitti. Manidar çok şey oldu o dönemde.

Sonra benimle hiç alakası yok ama güler yüzlü bir adam öldü geçen sene... Mehmet Ali Birand.

Bugün bunca manidar olay arasında çok etkilenmeden etrafı izliyorum. Doğru bildiklerimi ne dün ne de bugün haykırmaktan geri durmadım. Bundan sonra da durmam. Bugün de onlarca yanlış şey oldu! Ama bugün sukut vakti! Bir tek şey dışında: "Seviyor ve inşallah da seviliyorum." Bu 17 Ocak'ı unutmamak adına bunu bil yeter.

Yorumlar

Yorum Gönderme

Fikriniz varsa buradan buyurun...

Bu blogdaki popüler yayınlar

Zamanı eğip, bükmek

Zaman, fiziki boyutların sanal olan dördüncüsü, elle tutulamayan. Zaman, içinde olayların ardı ardına gerçekleştiği boyut… Bilim adamlarına göre, aynen ışığın bükülebilmesi gibi zaman da eğrilip, bükülebilir ve eğer doğru koşullar gerçekleşirse yani yeterli hız yakalanırsa önce geleceğe ve daha sonra da geçmişe sıçramak mümkün olabilir. Bunu zaman yolculuğu gibi basit kavramlarla karıştırmayın. Bu şu “an” ın da içinde olduğu bir kavram. Öyleyse ne demek bu? Bu soruya cevap verebileceğimi pek sanmıyorum, haddime de değil zaten. Ama bu soru etrafında dolaşıldığında dahi çok farklı yerlere çıkan kapılar bulabiliyor insan. Çok sevdiğim bir çizgi dizide bir keşiş (“Avatar”) hava, su, toprak ve ateşi bükebiliyordu. Tüm dünyayı kurtaracak kişi olan keşişin bile zaman üzerinde böyle bir gücü yoktu. Sonra “Matrix” ve “Neo” var. Ancak o da olaylara hükmeder gibiydi, zamana değil ya da ben öyle algılamıştım. “Aslında bir kaşık yoktu!” ve “Kırmızılı kadın da bir ajandı.” değil mi? Ya “Hiro” iç

Duruş

Geçen hafta başından beri etrafımdaki insanlar beni şaşırtmaya devam ediyor. Sadece etrafımdakilerde değil güvendiğim insanlardan da akıl almaz sözler duyuyorum. İsrail denen terörist devletin son yaptıklarından sonra insanlar haklı olarak tepki verdiler. Tepki verdiler vermesine ama hep sonuna bir “ama” iliştirerek ya da akıl almaz öneriler ortaya atarak. Biri, “Bu yapılan akıl almaz, terörist devletten izin almak gerekirdi. Ben benim yardım kuruluşum böyle bir taleple geldiğinde hep aynı şeyi salık veriyorum.” diyiverdi.(Burada “Söz gümüşse sükût altındır.” Deyişi geliyor aklıma. Söylenme amacı iyi dahi olsa sonuçları berbat bence.) Bir başkası, “Hadi topyekûn savaşalım, intikamımızı alalım.” diye savaş çığlıkları atıyordu. Bu ikisi de aklına ve mantığına, zekâsına güvendiğim insanlardı. Bu konuda artık ikisine de olan saygımı yitirmiş bulunuyorum. Ülkemin başbakanıysa ondan bu sefer beklediğim şeyleri yapıyor. (Her zaman ki gibi yapmaması gerektiğini düşündüğüm bir ton şey de yapıy