13 Aralık 2012 Perşembe

İki Şiir (Ceyhun Yılmaz ve İbrahim Tenekeci)

Zaman Otobüsü II

Hayatım boyunca
İçinde olduğum otobüsü beklemişim
Birçok yolcuyla tanıştım
Kimileri hoş... ama kısa sohbet
Kimi hiç konuşmadı
İyi sohbetim olanlar bazen arkada kaldı
Belki yeni binenlere yer açtı
Avuçların içine
Not... alınyazıları
Herkesin kafası önde
Kabul edilmiş sessizce rota
Bir kez
Nereye gittiğimi sormak istedim
Şoförle konuşmak yasak

Ceyhun Yılmaz

* * *

Düş ve Dua

Yağmura, nisana ve yaşıma aldanıp
Uçurumları kıyı sanarak
Ve dağlar erişilmeyince acı verir
Sözünü unutarak
Kaf dağına gitmek istedim.

Irmak inadıyla yürüdüm uzaklara
Bir derviş olup yürüdüm uzaklara
Heyecanımı dindiremedim.

Yanıldı denektaşım, geriye döndüm
Kutsal Sözler Panayırı'na sığınıp
İpeksi bir sessizliğe büründüm:

Bir hayat, mahcup ve duru
Tanrım, gülleri
Ve sessiz harfleri koru.

İbrahim Tenekeci

1 yorum:

  1. Hayat denen bu yolda nereye gidiyoruz. Sevdiğimiz çoğu kişi de duraklarda iniyor o otobüslerden.

    YanıtlaSil

Fikriniz varsa buradan buyurun...