10 Mart 2009 Salı

.

1 yorum:

  1. BİR GÜN ANLARSIN

    Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez
    Dikilir gözlerin tavanda bir "nokta"ya
    Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında
    Ne çarşaf halden anlar ne yastık
    Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık
    Onun unutamadığın hayali
    Sigaradan derin bir nefes çekmişçesine dolar içine
    Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın
    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın

    Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu
    Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin
    Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için
    Vurursun başını soğuk taş duvarlara
    Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın
    Duyarsın
    Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın
    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın

    Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin
    Niçin yaratıldığını
    Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini
    Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini
    Boşuna geçip giden günlerine yanarsın
    Dolar gözlerin, için burkulur
    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın

    Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların
    Sevilen gözlerin erişilmezliğini
    O hiç beklenmeyen saat geldi mi
    Düşer saçların önüne, ama bembeyaz
    Uzanır, gökyüzüne ellerin
    Ama çaresiz
    Ama yorgun
    Ama bitkin
    Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın
    Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı
    Sevmek ne imiş bir gün anlarsın

    Bir gün anlarsın hayal kurmayı
    Beklemeyi, ümit etmeyi
    Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
    Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi
    Lanet edersin yaşadığına
    Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın
    O zaman bir çiçek büyür kabrimde kendiliğinden

    Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın

    Ümit Yaşar OĞUZCAN

    YanıtlaSil

Fikriniz varsa buradan buyurun...

Yanılsama / 2009 -2013